هفته ی پیش بالاخره کار ترجمه و زیرنویس فیلم استاکر را تمام کردم. خیلی وقتم را گرفت و خیلی انرژی برایش صرف کردم ولی ارزشش را داشت. شعر ها را هم در ادامه مطلب گذاشتم. به هر حال نمی دانم کجا هستی و این فیلم کی به دستت می رسد ، اما منتظر نظرت هستم.

لفظ شاهکار به راستی برازنده ی این فیلم است. فیلمی که صرفا از طریق فیلم بودن مفهومش را میرساند و نه چیز دیگر. مثلا فیلتر های قهوه ای رنگ که در فیلم نامه نوشته شده ، چطور قرار بود به نمایش در بیاد ؟ و چطور قرار بود فرق بین منطقه و دنیای بیرون مشخص باشد ؟ و چه "شعری " به این وضوح می تواند ، جوهره ی "سینما " را نشان بدهد ؟!

داستان فیلم چه خوب خودش را پیدا میکند و پیش میرود. از خانه ی استاکر به کافه. از کافه به منطقه. و دوباره از منطقه به کافه و به خانه ی استاکر. به همین سادگی یک رفت و برگشت در داستان صورت می گیرد. حالا فضای عصبی خانه را با آن صدای قطار و گریه های همسر استاکر را با آخر فیلم و صحبت های زن و فضای صمیمیش مقایسه کنید وبه این صورت حرکت در داستان را به وضوح می بینید.

راز.............................. اتاقی که توش بارون میاد.......... دختری که با چشمهاش لیوان ها رو تکون میده .......... صدایی که نویسنده رو از حرکت باز میداره ................. سگی که همه جا دنبال شخصیت ها حرکت میکنه.

آیا بینندگان توانایی کشف این راز ها رو دارند ؟ یا هنوز برای فهم تمام شگفتی های استاکر نارس هستند ؟

حقیقت ............... مثلث برمودا ............ معجزه ................. کوزه ای عتیقه در موزه ................. ایمان و سجده ......... .مسیح ...

و امید ................... مثل همه ی کارهای تارکوفسکی ................... کودکی که بر خلاف همه ی دنیای بیرون رنگی و شادابه .

معجزه ............. معجزه ای که حاصل از امیده .

آرزو .......... و فقط آرزو های پنهان .

شعر های استاکر هم به اندازه ی داستانش پر مفهوم اند. و چه قدر با داستان در ارتباط هستند:

۱

باشد که رویا ها ، بارور شوند ، چنانکه شاید ...

 باشد که مردمان ایمان آورندگان باشند ...

و باشد که به سخره گیرند ، شهواتشان را

 چرا که آنچه شهوتش می نامند

                             توان نهانی احساساتشان نیست

                                                     بلکه سایشی است میان روح درون و جهان بیرون

 و فرای هرچه ...

باشد که بر خویشتن خویش ایمان آورند ...

باشد که چون خردان ناتوان شوند

 چرا که ضعف توانی مضاعف است و قدرت بی بها ...

آدمی چون زاده شود ، ضعیف است و منعطف

                                       و به مرگ مغلوب ، جامد است و ناهموار

به هنگام رویش ، درخت سست و ظریف است

                                       اما چونان که به خشکی ، سخته شود ، فراز مرگ اوست

جمود و قدرت ، یاوران مرگ اند ...

و ضعف و سستی ، صورتگران تازگی بودن ...

                         پس هر آنچه بر جمود خویش مزمن شود ، پیروزی نخواهد یافت.

۲

و زمین از زلزله ای عظیم در خود لرزید

و خورشید تیره گون شد

 به سیاهی گیسوان تنیده در هم

و کاسه ی ماه ، لبریز از خون گشت

 و ستارگان آسمان بر زمین فرود آمدن

 چونان انجیربنی که از بادی سهمگین

                                             نارسیده انجیرکانش را می پراکند

و آسمان شکافت و چون طوماری در خود پیچید

و کوه و جزیره ای بر جای خود در نماند ...

و شاهان زمین

                و بزرگان

                         و توانگران

                                        و دلیران

                                                  و زورمندان

                                                                و آزاده مردمان

خویش به غارها و صخره ها و کوهها ، نهان کردند

و فریاد بر آوردند بر صخره ها :

" فرو ریزید بر ما

                  و نهانمان دارید از اوی

                                      آنکه بر سریر شاهی نشسته است

                                                                      آنکه سخت است در غضب

  چرا که موعود روز خشمش در رسیده

                                       و اینک که راست مجال مقاومت ؟ "

  ۳

تابستان سپری شد

             و کتیبه ی یادبودی بر جای نگذاشت

                                            خورشید کماکان گرم بود

                                                                        اما این نیز کافی نبود

حقایق را توان تحقق بود

            چونان کرک نرم گیسوانت

                                     محصور شده در کف دستانم

                                                                        اما این نیز کافی نبود

اهریمنی از بین نرفت

                  اما در آینده ای نیک انجام

                                         جهان در شور می درخشید

                                                                        اما این نیز کافی نبود

زندگانی جاودان پنهان بود

                 و این مرا به خنده وا می داشت

                                         و من سرمست خوش اقبالی بودم

                                                                        اما این نیز کافی نبود

برگی هرگز پژمرده نشد

                   شاخه ای هرگز نشکست

                                 و روز ، چون آینه ای درخشانشان می نمود

                                                                         اما این نیز کافی نبود

۴

چشمانت را دوست می دارم ، ای دوست....

و آن فریبنده حرکات آتش وارش را ....

و هنگامی را که به ناگاه خیره می شوند

                                به سان آذرخشی آسمانی که همه جا را می لرزاند

اما من چیز دیگری را در شگفت و تحیرم ....

چشمانت را

           زمانی که به زیر افکنده شده اند

 هنگامی که شعله های آسمانی عشق در آنها فرو خفته است

و در آن گاه

                 می توان از میان مژگان اندوهگینت

                                            خواهش غمگین و سرد آرزوها را دید

...........................................................................................................................................

این رو هم اضافه کنم که میتونید فایل srt زیرنویس رو از آدرس زیر بگیرید:

http://subscene.com/stalker/subtitles-61732.aspx

والبته از طریق آدرس زیر میتونید نحوه ی زیرنوس کردن رو پیدا کنید :

http://www.farsisubtitle.com/